Robert

Zeker heftig, respect voor Robert!

Ik had het idee dat zijn vader na de eerste schok wel relaxt was. De droge reactie van zijn opa was erg mooi!

De broer en de vriend waren helemaal top!

Ook ik was erg onder de indruk van de uitzending met Robert. Robert heeft zelf erg moeten vechten om de knoop door te hakken en om te bedenken wat en hoe hij dit zijn ouders zou 'aandoen'. Zijn ouders moeten op hun beurt vechten om met hun zoon en vooral met zichzelf in het reine te komen. Wij mogen getuige zijn van een liefdevol gezin dat vecht om 'het probleem' het hoofd te bieden, en Robert verdient een bemoediging juist omdat zijn moeder en vader zo zichtbaar veel van hem houden. Help hen, Robert, in hun strijd. Het is geen strijd tegen jou, hun zoon. Het is een strijd tegen hun omgeving, hun tradities, hun opvoeding en dus ook een stukje tegen hun eigen identiteit. Zoals jij ook hebt moeten strijden tegen, en voor, je eigen identiteit.

Het tragische is: waar gaat dit nu helemaal om? Het gaat om 'houden van'. Om een van de mooiste dingen in het leven. Om het kiezen van de mens met wie jij je leven wilt delen. Zo beschouwd willen je ouders je natúúrlijk terzijde staan. Dat het toevallig om een mannetje gaat in plaats van om een vrouwtje, tja, dat is toch eigenlijk secundair. Vinden wij, verlichte mensen. Maar niet iedereen is per se zo verlicht als wij ons inbeelden te zijn.

Ik hoop dat je vader en je moeder voor een aantal positieve ontdekkingen staan. Dat hun zoon, zoals ze al verwachtten, nog steeds dezelfde Robert is gebleven. Dat er net zoveel reden is gebleven om van hem te houden als tevoren. Dat hun omgeving veel minder negatief reageert als ze vrezen. Dat ze door dit incident juist dichter bij hun zoon komen te staan, in plaats van dat zoon z'n hele leven iets belangrijks voor hen moet verzwijgen. Dat de homosexuele oriëntatie van hun zoon nieuwe vergezichten opent - zoals dat ooit meegebrachte vrienden hele leuke gozers kunnen blijken te zijn, die bijvoorbeeld ook met pa een heel ander verband kan aangaan dan een schoondochter zou kunnen.

Die pa van je moet jij trouwens veel aandacht geven. We zagen allemaal dat hij tijdens het moment van ontboezeming vooral naar je moeder keek, minder naar jou. Dat kan van alles betekenen. Ik las er vooral iets positiefs in: je vader bekommert zich om het gezin, om je moeder als drijvende kracht daar in. Hij taxeerde hoe zij reageerde, en liet zijn eigen reactie daar van afhangen. Je vader moet erg van je moeder houden, denk ik. En van jou natuurlijk, anders hield hij zijn eigen zorgen niet zo binnen; om er jou niet mee lastig te vallen. Eerst je moeder maar even. 

Nu is het ook de beurt aan je vader. Wat zegt dat hem, een homosexuele zoon? Voelt hij zich tekortschieten? Vreest hij de reacties van zijn macho-eilandvrienden? Weet hij niet goed raad met zijn zoon, die hij nu nooit kan adviseren op het gebied van de liefde als wanneer zijn zoon hetero zou zijn?

Jij bent zijn zoon; hij is de vader. De relatie die je met hem hebt, is anders dan die met je moeder; en dat gaat nooit weg. Geef je vader dus de aandacht die hij verdient. Je moeder kan uitstekend voor zichzelf zorgen, zoals ze ook altijd heel zelfstandig voor jou heeft gezorgd.

Robert, je gaf ons een mooi doorkijkje in een liedevolle familie. Je hebt je ouders zo te zien niet verkeerd getaxeerd. Ik hoop dat je nog veel genoegen blijft beleven aan je vader, moeder en broer. Ze verdienen jouw aandacht en jouw terzijdestaan net zozeer als jij dat van hen verdient.

Helemaal mee eens.

Ontroerend. Kwetsbaar en heel-inzichtrijk. Vooral ook door heel wijze zinnen die Robert

regelmatig rondstrooide:)

Mooie, Échte Mensen. Mooie, Échte televisie.  Gay-onderwerp óf Niet.

Wie dit als Mens Niet 'Voelt' binnenkomen, of kan-navolgen... Mist zelf heel veel, als Mens.

Wees:) gegroet:) Allen:)